ഇന്നിന്റെ നെറുകയില് നിന്ന്,നൊസ്ററാള്ജിയക്കുട ചൂടിഒരു തിരിച്ചുപോക്ക്.
ഇന്നലെകളിലേക്ക്......
എല്ലാം എരിഞ്ഞടങ്ങിയെങ്കിലും മറവിയുടെ പായലില് വഴുതി ഞാന് എന്നെത്തന്നെ മറന്ന് പോവാതിരിക്കാന്,എന്റെ കലാലയത്തിലൂടെ...ആരോ കുറിച്ചിട്ട അനുപമ പ്രണയത്തിന്റെ നിഴല് വീണ വീഥികളിലൂടെ.... ഒരു വട്ടം കൂടി നമുക്കിത്തിരി നടക്കാം...
രാമ..രഘുരാമാ
എന്റെ പ്രണയം അത് ..... പണ്ടു പറഞ്ഞിട്ടിലെ......? മുന്തിരി ചാറിനെക്കാള് വീര്യമുള്ളതാണെന്ന്..... നീലാകാശത്തോളം അഗാധമാനെന്നു.... എന്നിട്ടും എന്തേ എന്റെ രാമ .... ഈ സീതയെ നീ വേണ്ടന്ന് വച്ചു ....???
No comments:
Post a Comment